Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2009

Απλή αριθμητική...

Πριν ένα χρόνο περίπου, τέτοιο καιρό, άφησα σπίτι, αμάξι, φίλους και σχέση για να πάρω την ζωή μου στα χέρια μου. Έκανα ένα βήμα πίσω (ίσως και δύο) με σκοπό, στόχο επιθυμία, ελπίδα και ευχή να πάω πέντε βήματα μπροστά! Αν άξιζε ακόμα δεν το ξέρω. Σίγουρα όμως, μπορώ να σχεδιάζω την από δω και πέρα ζωή μου ξαλαφρομένη από χρέη. Μεγάλο πράγμα αυτό. Να μην έχεις κανένα χαράτσι πάνω σου, να προγραμματίζεις τον μηνιάτικο μισθό σου χωρίς να λες "τόσα για το δάνειο, τόσα για τις κάρτες και αυτά που μένουν... δεν είναι αρκετά για τα υπόλοιπα έξοδα!"
'Οσο οξύμωρο κι αν ακούγεται, ένα ακόμα πράγμα που έμαθα σε αυτήν την καπιταλιστική χώρα που όλα, μα όλα, κινούνται με πλαστικό χρήμα, είναι η "μπακαλίστικη" μέθοδος.
Για παράδειγμα, τι χρειάζομαι/θέλω; Παπούτσια. Κόστος 100 ευρώ. Ανοίγεις το πορτοφόλι, μετράς τα μετρητά... 40, 60, 80, 85, 86, 87. Κρίμα! Δεν και επαναλαμβάνω, ΔΕΝ βγάζεις την πιστωτική για να τα πάρεις βαυκαλίζοντας τον εαυτό σου με δικαιολογίες του τύπου "30% έκπτωση, ευκαιρία είναι! Θα τα πάρω και θα βάλω όλα τα λεφτά μόλις έρθει ο λογαριασμός." Διότι...
α) Η μόνη πραγματική ευκαιρία είναι αν τα παπούτσια είναι τσάμπα (αδύνατο βέβαια!) αλλιώς απλά είναι πιο φτηνά από ότι ήταν - και αυτό παίζεται στην Ελλάδα!
β) Αν συνεχίσεις να λες ότι θα βάλεις όλα τα λεφτά στην πιστωτική και συνεχίσεις να αγοράζεις, όταν θα έρθει ο λογαριασμός, στην καλύτερη περίπτωση, θα είναι ισόποσος με τον μισθό σου!
γ) Τα έξοδα ποτέ δεν σταματάνε, άρα όταν έρθει ο λογαριασμός της πιστωτικής θα έχεις και τα υπόλοιπα έξοδα να πληρώσεις, άρα πάλι θα βάλεις την ελάχιστη καταβολή και ενώ θα έχεις πληρώσει 70% τόκους και 30% κεφάλαιο θα νιώθεις και ικανοποίηση!
Όχι καρδιά μου! Δεν έχεις μετρητά... δεν παίρνεις, έχεις... παίρνεις! Όπως έκανε ο παππούς μου, σοφός άνθρωπος!
'Ετσι κινούμαι κι εγώ εδώ κι ένα χρόνο και πιστέψτε με, είναι αδύνατο να κάνεις χρέη. Κι όσο για τις δελεαστικές διαφημίσεις, αφίσες, βιτρίνες κι ευκαιρίες με τις οποίες με βομβαρδίζουν καθημερινά, απλά σκέφτομαι το ένα βήμα (και χρόνο) πίσω που έκανα κι έχω ήδη κάνει ένα βήμα μπροστά!

2 σχόλια:

  1. Καλημέρα Κέλλυ μου!Μεγάλο βήμα αυτό που έκανες να πάρεις τι ζωή στα χέρια σου, να αποχωριστείς όλο αυτό τον καιρό, ότι είχες και αγαπούσες και να φύγεις για την Αμερική.
    Σε θαυμάζω για αυτό!Γιατί δεν επέλεξες την εύκολη λύση να βολευτείς ή να στηριχθείς σε άλλους για να λύσεις το οικονομικό σου πρόβλημα που βέβαια για κάποιο λόγο εσύ δημιούργησες.
    Πήρες τη ζωή στα χέρια σου και σίγουρα από αυτήν την εμπειρία μπορεί να πόνεσες αλλά έμαθες, εκτίμησες,διόρθωσες πάρα πολλά.
    Κυρίως πιστεύω ότι είδες τη δύναμη σου,έκανες κατί πολύ σημαντικό που λίγοι άνθρωποι θα έκαναν.Πήρες την απόλυτη ευθύνη του εαυτού σου!Έκανες πολλά βήματα μπροστά.
    Με συγκίνησες πολύ σήμερα, μου έδωσες ένα μάθημα ζωής!Να είσαι καλά!
    Σε περιμένω με πολύ χαρά και ανυπομονησία να σε γνωρίσω κι από κοντά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σε ευχαριστώ Ειρηνάκι μου για τα καλά σου λόγια. Να ξέρεις πως με τα λόγια σου και τα σχόλια σου με στήριξες και μου έδωσες κουράγιο όλο αυτό το καιρό που επικοινωνούμε με αυτόν τον τρόπο!
    Ανυπομονώ κι εγώ να σε γνωρίσω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή