Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012



Κλείσε τα μάτια σου για δυο λεπτά και σκέψου μια λέξη μόνο… ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ.
Προσπάθησε να περιγράψεις τις εικόνες και τα χρώματα που βλέπεις στα μάτια σου, τις μυρωδιές που φτάνουν στην μύτη σου, τις θερμοκρασίες και την υγρασία που νιώθει το κορμί σου, το πρόσωπό σου.
Εγώ, αυτό ακριβώς θα κάνω για να καλωσορίσω την νέα εποχή που μπαίνει δειλά, προσκεκλημένη ή μη, στη ζωή μου.  
Κλείνω, λοιπόν, τα μάτια και γεμίζει το μυαλό μου με βαθύ κόκκινο, με έντονο πορτοκαλί, με ένα εκθαμβωτικό κίτρινο καθώς περνάει ο ζεστός ήλιος μέσα από τα φυλλώματα, που έκαναν το κύκλο τους και παραχωρούν την σειρά τους στα επόμενα, τα νέα, τα πράσινα φύλλα της επόμενης άνοιξης.  
Βλέπω την ομίχλη που αγκαλιάζει τους κορμούς των δέντρων και ξαποσταίνει στους δρόμους. Την νιώθω στα χέρια μου, στο πρόσωπό μου, μια σιωπηλή υγρασία να με αγκαλιάζει ολόκληρη. Την νιώθω στα ρουθούνια μου, στα πνευμόνια μου, μια μυρωδιά νωπή, μια μυρωδιά βρεγμένου φύλλου, μια γνώριμη μυρωδιά που με γεμίζει ασφάλεια, ελπίδα και χαρά. Την χαρά για το νέο ξεκίνημα, την νέα χρονιά (κατάλοιπο των σχολικών χρόνων!), την ελπίδα για την δημιουργία και την επιτυχία. Μα πάνω από όλα με γεμίζει με την σιγουριά πως ό,τι κι αν γίνεται στον κόσμο, όσες συντάξεις και μισθοί κοπούν, όσα χρέη κουρευτούν, όσα εργατικά δικαιώματα παραβιαστούν, πως όσες τρόικες και μνημόνια υπογραφούν, η ζωή δεν σταματάει! Μπορεί να αλλάζει, είτε λίγο είτε πολύ, μπορεί να γίνεται πιο εύκολη ή πιο δύσκολη αλλά έχω την σιγουριά πως, Θεού θέλοντος, πάντα θα ξημερώνει, πάντα τα φύλλα των δέντρων θα χρωματίζουν τον καμβά της φθινοπωρινής μας μέρας, πάντα θα αλλάζουν οι εποχές και πάντα θα έχουμε γλυκές, αλμυρές ή νωπές μυρωδιές να μας ταξιδεύουν!
Καλό, χρωματιστό και μυρωδάτο φθινόπωρο!  

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012

Βραδινές κουβεντούλες


Μια κουβεντούλα με έναν άνθρωπο που αγαπάς, παρέα με λίγο γλυκό κρασί και διάθεση για δόσιμο, μπορεί να οδηγήσει σε μικρές ή μεγάλες αλήθειες, σε παραδοχές και αποδοχές συναισθημάτων, σε δηλώσεις πίστεων, φόβων και ελπίδων.
Μια κουβεντούλα από το πουθενά, με ριγμένους τους τοίχους προστασίας της καρδιάς και του μυαλού, μπορεί να σε κάνει να  ανακαλύψεις την συντροφιά στον πόνο σου, την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος, το ίδιο παραμύθι με άλλα λόγια, άλλα σχόλια, άλλες υπερβολές, άλλες αλήθειες, ίδιο τέλος.
Μια κουβεντούλα που οι λέξεις δεν βγαίνουν από τα στόμα, αλλά ως δια μαγείας από την καρδιά, σε κάνει να συνειδητοποιήσεις ότι ο χρόνος δεν κλείνει μια πληγή. Ο χρόνος απλά σε μαθαίνει να ζεις με την πληγή σου και να καταχωνιάσεις τον πόνο της στα πιο σκοτεινά μπουντρούμια του μυαλού σου.
Μα, σαν θυμηθείς και νιώσεις, μια κουβεντούλα καρδιά με καρδιά, είναι το βάλσαμο που μπορείς να ρίξεις στην πληγή σου για να ηρεμήσει και να την καταχωνιάσεις ξανά...        

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2012

Παιδεραστές της Ελλάδος, το κράτος πρόνοιας κοντά σας!


Αυτή είναι η Ελληνική «δημοκρατία» μας, η μεγάλη απελευθέρωση των ιδεών και των δικαιωμάτων. Και αυτή είναι η μόνη χώρα που οι φίλοι παιδεραστών, τσογαδόρων, κλεπτομανών, οι φίλοι των επιδειξιομανών, των πυρομανών και των σαδομαζοχιστών κάνουν καριέρα υπουργού και επιβραβεύουν τα «φυσιολογικά» φιλαράκια τους με ποσοστό αναπηρίας ως και 35%, με μειώσεις σε λογαριασμούς της ΔΕΗ και σε εισιτήρια ΜΜΜ. Καλέ γιατί, κύριοι υπουργοί, δεν τους κόβεται και κάνα επίδομα, τα καημένα, που δεν μπορούν να λειτουργήσουν στην κοινωνία αν δεν βάλουν ένα αλσάκι να μπουρλωτιάσει, αν δεν δείξουν τα «κάλλη» τους σε ανυποψίαστες περαστικές και αν δεν «παρα-νταντέψουν» στα γόνατα τους 5χρονα και 6χρονα;;;;;;;;  Με ποια λογική, κύριοι υπουργοί, θεωρείτε όλα τα ανώμαλα καθάρματα που κυκλοφορούν ελεύθεροι ως ανάπηρους και δεν τους κλείνετε στην φυλακή ή σε κάποιο ίδρυμα;
Ας το βάλουμε λίγο σε εικόνες αυτό που κάνατε… Πάει να πάρει ο παιδεραστής βεβαίωση παιδεραστίας από τον ψυχολόγο/ψυχίατρο, μετά βουρ στο ΙΚΑ να υποβάλει τα χαρτιά του για να βγάλει το ποσοστό αναπηρίας του και μετά γυρνάει ανενόχλητος στο σπιτάκι του για να σκεφτεί το επόμενό του θύμα. Αυτό κάνατε! Μα καλά, δεν σκεφτήκατε ποτέ ότι το επόμενο θύμα μπορεί να είναι η κόρη σας ή ο ανιψιός σας; Ή έχετε την ησυχία σας αφού τα παιδιά σας κυκλοφορούν με 3 μπράβους το καθένα; Αλλά σκεφτείτε, μια στιγμή μονάχα, το ενδεχόμενο να μην είστε πάντα υπουργοί, να μην έχετε πάντα μπράβους…  και τώρα σκεφτείτε τα παιδιά σας!
Συμβουλή: κύριοι υπουργοί, δεν πάτε να κάνετε κανένα εξορκισμό, που έχει μπει ο διάολος μέσα σας και δεν ξέρετε τι κάνετε;